 |
| صفحه اصلي | درباره ما | علايم بيماريها | اطلاعات بيماريها | كمكهاي اوليه | اطلاعات دارويي | زندگي سالم | حقوق بيماران | بدن انسان | صفحه قبلی |
حمله قلبي | ||
 | ||
| شايعترين علت حمله قلبي، بسته شدن ناگهاني جريان خون به بخشي از عضله قلب (مثلاً در اثر تشكيل لخته در شريان كرونر [ ترومبوز كرونر ] ) است. مهمترين خطر حمله قلبي، توقف ضربان قلب است. آثار يك حمله قلبي تا حدود زيادي وابسته به حجمي از عضله قلب است كه دچار آسيب شده است؛ بسياري از بيماران بهطور كامل بهبود پيدا ميكنند. داروهايي مثل آسپيرين و داروهاي حلكننده لخته، براي محدود كردن وسعت آسيب وارد شده به عضله قلب به كار ميروند. | ||
| اين مبحث را هم ببينيد: | ||
| اقدامات نجاتدهنده حيات. | ||
| تشخيص | ||
| درد فشاري (شبيه گيره) مداوم در مركز قفسه سينه كه اغلب به فك يا به انتهاي يك يا هر دو دست تير ميكشد. برخلاف آنژين صدري (صفحه قبل)، درد با استراحت تسكين پيدا نميكند.
تنگي نفس و احساس ناراحتي در بالاي شكم كه ممكن است مشابه با سوءهاضمه شديد بهنظر برسد. از حال رفتن (اغلب بدون پيشآگهي). غش كردن يا گيجي ناگهاني احساس در شرف مرگ بودن پوست «خاكستري» و آبي شدن لبها نبض تند، ضعيف يا نامنظم عرق كردن شديد احساس نياز شديد به هواي تازه (تشنگي هوا) | ||
| اهداف | ||
| تشويق بيمار به استراحت كردن
فراهم كردن شرايط انتقال فوري بيمار به بيمارستان | ||
| هشدار! | ||
| اگر بيمار بيهوش شد، راه تنفسي را باز و تنفس را كنترل كنيد؛ آماده باشيد تا در صورت لزوم، احياي تنفسي و ماساژ قفسه سينه را آغاز كنيد (مبحث « اقدامات نجاتدهنده حيات » را ببينيد). | ||
| 1) وضعيت بيمار را تا حد امكان طوري تغيير دهيد كه كاملاً احساس راحتي كند تا فشار روي قلب كم شود. وضعيت نيمهنشسته كه در آن سر و شانه بيمار به جايي تكيه داده شود و زانوها خم شوند، اغلب بهترين حالت است. | ||
 | ||
| 2) با مركز اورژانس تماس بگيريد و آمبولانس درخواست كنيد. بگوييد كه مشكوك به حمله قلبي هستيد. در صورتي كه بيمار از شما ميخواهد كه با پزشك او تماس بگيريد، اين كار را هم انجام دهيد. | ||
| 3) اگر بيمار كاملاً هوشيار است، يك دوز كامل (300 ميلي گرم) از قرص آسپيرين به او بدهيد و توصيه كنيد كه آن را به آرامي بجود. | ||
| 4) اگر بيمار، داروهاي آنژين (مثلاً قرص يا اسپريهاي افشانهاي يا تلمبهاي) را در اختيار دارد، به او كمك كنيد تا آنها را مصرف كند. بيمار را تشويق كنيد كه استراحت كند. | ||
| 5) بهطور مداوم، علايم حياتي (سطح پاسخدهي، نبض و تنفس) را كنترل و ثبت كنيد. | ||
| ||