متيلپردنيزولون METHYLPREDNISOLONE |
 |
در مورد اين دارو |
چگونگي مصرف |
هشدارها و عوارض جانبي |
موارد احتياط |
هنگام مصرف متيلپردنيزولون توصيه ميشود |
هنگام مصرف متيلپردنيزولون نبايد |
|
در مورد اين دارو |
| متيلپردنيزولون براي رساندن كورتيكواستروييدها به افرادي كه بدنشان دچار كمبود آنهاست تجويز ميشود. اين دارو همچنين براي خواص ضدالتهابي و اثراتي كه در سركوب دستگاه ايمني بدن دارد به كار ميرود. متيلپردنيزولون كمك ميكند تا تورم، قرمزي، خارش، و واكنشهاي حساسيتي كاهش يابند. متيلپردنيزولون همچنين در درمان بيماريهاي گوناگوني مثل آسم، آرتريت، مشكلات پوستي، حساسيت شديد، و برخي سرطانها كاربرد دارد. |
چگونگي مصرف |
| متيلپردنيزولون به مقادير متفاوتي براي بيماران متفاوت با بيماريهاي متفاوت تجويز ميشود. اين دارو بايد طبق دستور پزشك يا طبق دستورالعمل همراه دارو مصرف شود. هيچگاه بيشتر از مقدار تجويز شده مصرف نكنيد. از دستورات پزشكتان به دقت پيروي كنيد.
اگر يك روز در ميان از اين دارو مصرف ميكنيد و يك نوبت را فراموش كرديد ، در صورتي كه صبح همان روز يادتان آمد بلافاصله دارو را مصرف كنيد و سپس به برنامه دارويي معمولتان ادامه دهيد. اما اگر ساعاتي پس از صبح روزي كه بايد دارو را مصرف ميكرديد آن را به ياد آورديد تا صبح روز فردا صبر كنيد، و پس از خوردن دارو يك برنامه جديد را شروع كنيد. يعني يك روز جا بياندازيد و سپس مجدداً يك نوبت مصرف كنيد. اگر روزي يك نوبت دارو مصرف ميكنيد، در صورتي كه همان روز متوجه شديد مصرفش كنيد، اما اگر تا روز بعد يادتان نيامد لازم نيست نوبت قبلي را مصرف كنيد؛ بلكه آن را حذف كرده و مقدار دارو را دوبرابر نكنيد. اگر روزي چند نوبت دارو مصرف ميكنيد، نوبت فراموش شده را بلافاصله پس از به ياد آوردن مصرف كنيد و اگر تا نوبت بعدي متوجه آن نشديد، مقدار دارو را دوبرابر نكنيد. |
هشدارها و عوارض جانبي |
| در صورت بروز هريك از علايم زير مصرف متيلپردنيزولون را قطع كرده، با پزشكتان تماس بگيريد: علايم عفونت (تب، گلودرد، سرفه، عطسه)؛ كاهش يا تاري ديد؛ افت قواي ذهني؛ گيجي؛ تغييرات خلقي؛ بيقراري؛ يا احساس هيجان. اگر براي مدت طولاني متيلپردنيزولون مصرف ميكنيد ممكن است دچار علايمي شويد كه آنها را نيز بايد گزارش كنيد: شكمدرد يا سوزش سر دل؛ آكنه؛ مدفوع خوني يا سياه؛ صورت گرد؛ خستگي؛ ضعف؛ گرفتگيهاي عضلاني، ضعف، يا درد؛ ضربان قلب نامنظم؛ پوست نازك يا براق؛ خطوط قرمزرنگ روي صورت، بازوها، پاها، يا تنه؛ كبودي غيرعادي؛ زخمهايي كه دير بهبود مييابند؛ تهوع و استفراغ؛ تورم پاها و ساقها؛ افزايش وزن سريع؛ يا اختلالات قاعدگي (دوره ماهانه).
علايم ديگري نيز ممكن است بهعنوان عوارض جانبي پردنيزولون تا پيش از عادت كردن بدنتان به دارو رخ دهند كه اگر مشكلساز شدند بايد با پزشك در ميان گذاشته شوند؛ اينها عبارتند از: افزايش اشتها، مشكل در به خواب رفتن، تيره يا روشن شدن رنگ پوست، سياهي رفتن چشم، سردرد، يا افزايش عادي رشد موهاي صورت و تنه. |
موارد احتياط |
در صورت وجود هريك از موارد زير پيش از مصرف متيلپردنيزولون، پزشكتان را مطلع سازيد:
حساسيت به كورتيكواستروييدها، داروهاي ديگر، يا هر نوع ماده غذايي، نگهدارنده، يا رنگ خوراكي.
بارداري يا شيردهي.
مصرف داروهاي ديگر، به ويژه آنتياسيدها، انسولين، داروهاي ضدديابت خوراكي، داروهاي قلبي (ديگوكسين)، داروهاي مدر يا داروهاي ديگري كه موجب دفع پتاسيم از بدن ميشوند، داروهاي حاوي پتاسيم، غذاها يا داروهاي حاوي سديم، هورمون رشد (سوماتروپين)، داروهايي كه آنزيمهاي كبدي را تحريك ميكنند (الكل، داروهاي ضدتشنج)، ريتودرين (دارويي كه براي جلوگيري از زايمان زودرس بهكار ميرود)، يا واكسنهاي حاوي ويروس زنده.
سابقه يا ابتلا به ايدز يا عفونت HIV ؛ عفونت تبخال، آبله مرغان، يا سرخك (يا مواجهه اخير با آنها)، بيماري قند (متيلپردنيزولون ممكن است روي سطح قند خونتان تأثير بگذارد)؛ سل؛ مياستني گراويس؛ عفونتهاي قارچي منتشر؛ التهاب مري، معده، يا زخم معده يا دوازدهه؛ بيماري قلبي يا كليوي. |
هنگام مصرف متيلپردنيزولون توصيه ميشود |
مرتب به پزشكتان مراجعه كنيد تا بهبودتان را زير نظر داشته باشد. ممكن است لازم باشد پيش از مصرف طولانيمدت متيلپردنيزولون و نيز در طول درمان به صورت دورهاي چشمهايتان توسط يك چشمپزشك معاينه شود.
براي جلوگيري از مشكلات گوارشي متيلپردنيزولون را با غذا بخوريد.
در مورد تغييراتي كه بايد در برنامه غذايي خود دهيد با پزشكتان مشورت كنيد. برخي از اين تغييرات عبارتند از محدوديت سديم يا كالري، يا افزايش دريافت پتاسيم. مقادير اضافي پروتئين نيز ممكن است موردنياز باشد. اگر براي برنامهريزي تغذيهاي خود به كمك بيشتري نياز داريد از پزشكتان بخواهيد شما را به يك متخصص تغذيه معرفي كند.
اگر قرار است اين دارو را به مدتي طولاني مصرف كنيد، با پزشكتان در مورد راهكارهايي براي جلوگيري از پوكي استخوان (مثل مصرف كلسيم و ويتامين D يا يك برنامه ورزشي مرتب) مشورت كنيد.
اگر با كاهش مقدار يا قطع دارويتان، علايم قبلي عود كردند يا بدتر شدند با پزشكتان تماس بگيريد.
پيش از هر نوع عمل جراحي، كارهاي دندانپزشكي، يا واكسيناسيون، ديگر پزشكتان را از اينكه متيلپردنيزولون مصرف ميكنيد، مطلع سازيد.
از تماس با افرادي كه دچار آبلهمرغان يا سرخك هستند يا به تازگي واكسن خوراكي فلج اطفال خوردهاند اجتناب كنيد. در صورت هرگونه شك به تماس با اين افراد با پزشكتان تماس بگيريد.
يك برگه شناسايي پزشكي همراه داشته باشيد كه نشان دهد متيلپردنيزولون مصرف ميكنيد.
متيلپردنيزولون را دور از دسترس كودكان، و دور از گرما، نور مستقيم، يا حرارت مرطوب نگهداري كنيد (در اين شرايط متيلپردنيزولون فاسد ميشود).
متيلپردنيزولون تاريخ مصرف گذشته را دور از دسترس كودكان در توالت دور بريزيد. |
هنگام مصرف متيلپردنيزولون نبايد |
مشوربات الكلي بنوشيد؛ چرا كه احتمال تحريك دستگاه گوارش را افزايش دهد.
بدون هماهنگي با پزشكتان مصرف دارو را قطع كنيد. |
    |