اين روزها پسرها و دخترها هر دو به يك نسبت به بازيهاي رايانه اي علاقه نشان مي دهند. تنها تفاوت اينجاست كه آنها انواع متفاوتي از بازيهاي رايانه اي را مي پسندند.
پسرها كلكها و رمزهاي بازيها را به رايانه انتقال مي دهند. اين بازيها باعث فراهم نمودن شادابي، توانايي و انرژي بيشتر آنان مي شود.

در ضمن اين بازيها بيشتر خشن هستند و شخصيت اصلي آن، اغلب مجبور است با نزاع راه خود را در مقاطع مختلف پيش ببرد. اين بازيها شامل حل معما يا يافتن گنجينه ها و جواهرات است.
تحقيقات همچنين نشان مي دهد كه پسران بيشتر از دختران به انتقال موسيقي به رايانه مي پردازند. در حالي كه دختران از اتاقهاي گفتگو و ايميل استفاده مي كنند. اين مطلب نشان دهنده آن است كه دختران اجتماعي تر از پسرانند.
با اين حال سن نقش مهمي در انگيزه كودك براي استفاده از اينترنت دارد. كودكان پيش دبستاني و دبستاني بيشتر به بازي كردن و جستجوي اطلاعات مي پردازند و كمتر به ايميل زدن و چت كردن روي مي آورند؛ زيرا مهارتي براي استفاده از اين برنامه ندارند، در حالي كه نوجوانان بيشتر به اين برنامه ها علاقه مندي نشان مي دهند.

تجارب مثبت كودكان از اينترنت
از سوي ديگر بررسيها نشان مي دهد براي تعداد زيادي از كودكان مشكل است كه تجارب مثبت خود را در هنگام استفاده از اينترنت بيان كنند، شايد به اين دليل كه اينترنت قسمت اصلي زندگي روزانه آنها شده است.
از جمله فرصتهاي خوشايند و دلپذيري كه توسط اينترنت براي كودكان فراهم شده، جستجوي اطلاعات درباره سرگرميها و علاقه هاي آنان و نيز ارتباط با دوستان و آشنا شدن با اشخاص جديد است. بيشتر كودكان، اينترنت را به اين دليل دوست دارند كه سرگرم كننده است، گر چه يافتن اطلاعات براي مدرسه نيز يك تجربه مثبت است.

تجارب منفي كودكان از اينترنت
در يك تحقيق براي بررسي و مطالعه تجارب منفي كودكان از اينترنت، از كودكان خواسته شد تا بعضي چيزهايي كه در هنگام استفاده از اينترنت براي آنها ايجاد مزاحمت و اغتشاش مي كنند را بنويسند. كودكان اغلب اين نوع اطلاعات را به ما نمي دهند؛ زيرا مي ترسند اين اطلاعات به گوش والدين يا دبيران آنان برسد. در اين پژوهش معلوم شد هشت سال پيش 7/24 درصد از كودكان مورد مطالعه، هنگام استفاده از اينترنت با موارد ناراحت كننده، ناخوشايند و اضطراب آور رو به رو مي شدند، اما اين رقم در سالهاي بعد افزايش يافت؛ به طوري كه در سال 2006 اين رقم به بيش از 60 درصد رسيد.
پژوهشگران سه خطر را در هنگام استفاده از اينترنت مطرح مي كنند و به والدين درباره آن هشدار مي دهند: 1- در معرض موارد نامناسب قرار گرفتن 2- آزارهايي كه به هنگام كار با اينترنت با آن مواجه بودند 3- فشارهايي كه متعاقب آن گريبانگير كودكان مي شود.
در سال 1999، يكي از تجارب ناخوشايندي كه كودكان ذكر كردند اين بود كه در حين استفاده از اينترنت ناگهان با يك ويروس برخورد مي كردند كه به دنبال آن تصاوير پورنوگراف و مستهجن ظاهر مي شد. آزارهاي اينترنتي توسط 5/2 درصد از كودكان گزارش شد. هيچ كدام از كودكان آزارهايي كه بعد از استفاده از اينترنت ممكن بود گريبانگير آنان شود، گزارش نكردند. ويروس مي تواند به ميزان زيادي ناخوشايند باشد. اگر چه ويروسها نامرتبط با سه خطر ذكر شده هستند، اما دريافتيم كه كودكان نه تنها از دست ويروس اذيت مي شوند، بلكه آنان همچنين از سرزنشها و انتقادهاي والدين و مربيان نيز به علت آسيبها و خسارتهاي ايجاد شده هراسانند؛ چون احتمال مي دهند كه از استفاده از اينترنت منع شوند. تجارب منفي و ناخوشايندي كه كودكان به آن اشاره كردند، مواردي بود از قبيل عكسها و نوشته هاي مستهجن و تحريك كننده احساسات جنسي، ترس و وحشت، ويروسها، تهديد توسط افراد آشنا و تهديد توسط افراد ناشناس.
تقريباً 80 درصد كودكان در مورد تجارب منفي خود با ديگران صحبت مي كنند، البته انتظار مي رود كه اين افراد مربي يا والدين آنان باشند، اما 45 درصد كودكان تجارب منفي خود را تنها با دوستانشان در ميان مي گذارند.

نتيجه آنكه
امنيت كودكان در اينترنت از زماني كه كودكان شروع به استفاده از اينترنت كردند، به موضوعي قابل بحث تبديل شده است. بيشتر افراد معتقدند كه استفاده از اينترنت مي تواند يك تجربه تربيتي و فرهنگي براي كودكان باشد، اما اينترنت در عين حال مي تواند يك مكان بسيار خطرناك نيز باشد. والدين اين مطلب را مي دانند، در نتيجه نرم افزارهاي فيلتر را روي رايانه ها نصب مي كنند يا اينكه رايانه را در اتاق نشيمن قرار مي دهند تا آنان بتوانند كنترل زيادي روي كودكان، در حين استفاده از اينترنت داشته باشند.
اگر چه نرم افزارهاي فيلتر در دسترس قرار دارند، اما تأثيرشان قابل بحث است. كودكاني كه ترفندهاي استفاده از رايانه را خوب مي دانند، مي دانند چگونه اين فيلترها را دور بزنند و از كنار آن بگذرند. در واقع آنها با جنبه هاي منفي اينترنت دير يا زود رو به رو خواهند شد.
علاوه بر آن، خانواده ها بشدت معتقدند كه اينترنت يك ابزار آموزشي مؤثر است. اينترنت نه تنها يك منبع اصلي براي مدرسه است، بلكه مواردي كه در اينترنت يافت مي شود، كودكان را آموزش مي دهد. براي مثال اينترنت ايجاد دوستي ها، نفرتها ودانش در مورد موضوعات حساس را فراهم مي كند. اينترنت امروزه به تفريحگاه كودكان تبديل شده است.
بايد اميدوار باشيم كه بودجه اي صرف كمك به شركتهاي نرم افزاري براي گسترش يا بهبود نرم افزارهاي فيلتر شود تا كودكان را از خطر اينترنت محافظت كند.
در ضمن تحقيقات نيز به ما كمك خواهد كرد كه اينترنت را به مكان امني براي كودكان تبديل كنيم.